Era sexta-fera canto qui es tchoma-nu pá nu ba casa di mai noivo carraga prisenti pá lêba pá casa di noiva. Cu bontadi di sapatia um padas di quequi, nu pronta pá nu ba sirbi na quel missan qui era raro cunticeba na aldeia.
Noivo djâ mandaba sé mai dinhero di holanda e djâ fazeba um semana qui ‘fazederas’ di quequis e ajudantis staba la um bom fazer quequis e otos apetrechos pá festa, usando tudo specia di formas qui tinha na terra.- ( ami nha preferência era forma di pexi).
Dipôs de um improviso ensaio feto pá um culbiterona di aldeia és pô-nu na fila e és distribui-nu prisenti e ao mesmo tempo és ba ta consedja-nu acerca di perigo di quebra o dixa cai quês prisenti .
Na caminho nós tudo na bixa , contenti por ser cumbidado pa es missan, nu ba ta ubi spetadorsis ta cumenta e conta numbro di presentis.- Uns frâ ami nunca ‘m ca odjâ tanto prisenti dês manera- otos ba ta frâ:- és minina é sortiada el merecé és cuzâ. Otos també cumenta qui ca tinha necessidadi di straga tanto dinhero qui dipôs podé dixa-zi falta! Enfim cada um da sé sentença.
Canto nu tchiga na casa di noiva, minina staba lá sintado bem bistido cu sé piruca ‘nfiado na cabeça. Rodiado pá sé familia el ba ta recebé ques prisenti um por um – Sé pai qui era um homi lebaral na aldeia, cu sé djeto nocentam el guiguija el frâ: -AAAACACACA, ai nha fidja djâ bo é sortiada na mundo tudo es cuza é pa bo?—Nau ‘m ca ta cardita, Deuso qui ta bençoa-bo e djuda-bo ca graba és rapaz e sé familia, pamô djês faze-nu fica contenti na mundo cu és grandi consideracan.
Nhós da’m nha padaz di quequi nhos dixâ di zambrassa storia di presenti ‘m pensa dento di mi
TIM